نقد، بررسی و نظرات کتاب سکون سخن میگوید - اکهارت تله
4.7
132 رای
مرتبسازی: پیشفرض
بسیار عالی. ضمن تایید سه اظهارنظر قبلی دوستان، عرض میکنم: کتابیست نسبتا عمیق در رهایی از اسارت اندیشیدن و بسیار کمک کننده در رسیدن به ورای اندیشه و تفکر. فهمیدن بعضی مطالب، بخصوص در اوایل کتاب نسبتا" دشوار مینماید، اما با تمرکز و تأمل و عدم تعجیل در مطالعه برای عموم قابل درک است. فضای معنوی خاصی ترسیم میکند که علاوه بر گذر از سطحی نگری موجب گذر از اندیشه هم میشود. بعبارتی نااندیشی موجب اندیشهای برتر البته صرفا برای بیان میشود وگرنه این مرحله شهودی است و مهمترین مزیت آن اینست که درک و ادراک و قضاوت بر اساس اطلاعات و باورهای قبلی نیست. و... همچنین بعد فلسفی معنوی خاصی دارد که علاوه بر کلام و زبان، اندیشه هم در این حالت نقش ابزاری مییابد.... این درک بنده از موضوع است که چه بسا اشتباه باشد... (فکر میکنم باید مثل نویسنده این مسیر رو طی کنی تا بتونی بهتر درک کنی. به هر حال در عالم معنویت و معنا، شالوده و بخش اصلی، حرکت در مسیر مورد نظر است که از طریق تجربه قابل درک میشود. با اندیشهی صرف، جایی به بن بست میرسیم که قابل درک و قابل بیان نیست و میشود گفت آن جا سکوت، سکون و نظاره است که شهودی است.)... والله اعلم.
کتابهای اکهارت تله.. به دلیل بینش نویسنده کتابهای فوق العاده عالی هستند.. شاید کتاب هایی که درزمان خواندن افکار و باورهای مناسب رو بسازه.. رشد بده.. به اصل حقیقت زندگی ما رو نزدیک کنه.. خیلی زیاد نباشند ولی کتاب سکون سخن میگوید اینکارو با ما انجام میده. پیشنهاد میکنم کتاب نیروی حال رو حتما از همین نوینده بخونید.. اگر براتون سنگین بود. تمرین نیروی حال رو پیشنهاد میدم.
فکر میکنم در مورد کتابهای آقای اکهارت توضیح دادن بنده یه جورایی خنده دار به نظر برسد برای کسانی که کتابهای ایشان را مطالعه کردن اما کسایی که مطاله نکردن باید بگم که کتابهای ایشان هرکدامش میتواند بار منفی از جهان هستی خالی بکند که حتی در توان میلیونها انسان عادی نباشد... حرفهاشون از ورای جهان هستی بر میخیزد
سکون سخن میگوید؟ چطور با دهانی که بستس سکوت کنیم؟ داشتم جک میگفتم ولی اشتباه شد. سکون سخن نمیگه دیگه. ببین همین الان این چرتی رو که من گفتم خوندی و نفهمیدی. ولی من ازش راضیم. سکون سخن میگوید یعنی رضایت از هر چیزی که هستی. حالش رو ببر. خوبه بخونش. میخواستم این خوبه بخونش رو همون اول بگم ولی کتابراه میگه بیشتر بنویس. باشششششه. نوشتمممم.
همهی کتابهای اکهارت فوق العادن، ولی این کتاب بیشتر ازینکه جنبهی آموزشی داشته باشه برای من بیشتر جنبهی آرامبخشی و مرور آموزهها رو داره، یه وقتایی آدم بیشتر از اینکه دلش بخوادپند بشنوه ترجیح میده یه لیوان چایی بخوره و یه متن دلنواز بخونه که این از اون کتاباست که خستگی رو از تن آدم بیرون میاره😍
بعضی مطالب باعث شد به فکر بروم
مثلاً در مورد سکون حیوانات، نکتهای برای من اهمیت پیدا کرد آن جا که میگوید حیوانات سکون ذاتی دارن و مقایسهاش با انسانها، نکتهای که برای من تکان دهنده بود اینه که وقتی به مرور زمان مثلاً حیواناتی مانند سگ در اثر معاشرت با انسان، دارای عواطف شدند، در واقع ما انسانها، سکون رو از اونها گرفتیم یعنی سعی و تلاش زیادی کردیم و با گذشت قرنها، سگها رو وابسته به خودمون کردیم و به این مسأله هم افتخار میکنیم و آنرا جزو پیشرفتهای انسان میدانیم ولی در واقع انگار و به نظر میاد سکون را از آنها گرفتیم!
اما یکی از ضعفهای این کتاب در مقابل مطالب غنی که دارد نداشتن برنامه تمرینی برای رسیدن به اون سکون مد نظر است که اشاراتی که شده غیرمستقیم با آئین بودا و مدیتیشن است که باید بسراغ مطالعه اون کتابها برویم ظاهراً
و یه مورد دیگه یه خورده کلی گویی هم داره. که البته شاید در مقابل کتابهای بیشماری که از بس به جزییات میپردازند به سطح نازلی افت پیدا میکنند شاید این نقطه قوت باشد
در مجموع کتاب خوبی بود و برای تکمیل یافتهها احتمالا باید از کتابهای دیگر در این خصوص، استفاده کرد